photo_1329764682446-1-0

قانون حمایت از زنان در برابر خشونت خانگی- پاکستان، مصوبه 2005‏

برگردان: نیکزاد زنگنه

تا قانون خانواده برابر: علی دایان حسن پژوهشگر ارشد جنوب آسیا در سازمان دیده بان حقوق بشر، اظهار کرد: «قربانیان ‏خشونت خانگی در معرض ظلم مضاعف هستند. مورد سوء استفاده قرار گرفتن در خانه و عدم حمایت ‏دولتی پس از آن». در این راستا دیده بان حقوق بشر از دولت پاکستان درخواست کرد که در کنار نظارت ‏به روند اجرای قانون حمایت از آسیب دیدگاه خشونت خانگی، آمار و ارقام وقوع آزار و خشونت جنسی را ‏به منظور بررسی دقیق تر شکایات ارائه دهد. [۱]

تصویب «لایحه خشونت خانگی» در تاریخ ۴ آگوست ۲۰۰۹ توسط شورای ملی گامی محکم در مسیر ‏مبارزه با خشونت علیه زنان در پاکستان است. این قانون در ۲۸ بند دربرگیرنده کلیه تعاریف و مفاهیم ‏حوزه خشونت، قوانین مرتبط و وظایف دولت و پلیس در این باره است. هدف این قانون “پیشگیری از ‏خشونت علیه زنان و کودکان توسط تشکیل دادگاه کیفری، کمیته و ماموران حفاظت” بیان شده است. ‏همچنین بارها تصریح شده از لحظه تصویب این قانون، دولت های فدرال و استانی موظف به حمایت از ‏طریق کمیته های حفاظت و نصب افسران هستند. با این حال تشکیل کمپین های آگاهی رسانی به مردم در ‏مورد سوء استفاده های خانگی در سطح کلان در کنار پیگیری قوانین سختگیرانه برای دفاع از افراد ‏آسیب دیده ضروری به نظر می رسد. [۲]

قانون حمایت از زنان در برابر خشونت خانگی- پاکستان- مصوبه ۲۰۰۵‏

متن زیر، سندی برای ارائه قوانین به منظور حفاظت در برابر خشونت خانگی است که توسط شورای ملی ‏تصویب شده است.‏‎ ‎حفظ این نکته ضروری است که قانون اساسی حقوق افراد را بر اساس منزلت شخصی ‏زنان و مردان به رسمیت می شناسد و مصلحت را در نهادینه کردن اقدامات مرتبط به پیشگیری و ‏محافظت از زنان و کودکان در برابر خشونت خانگی و مسائل مرتبط به آن حتی به صورت اتفاقی می ‏داند.‏

قانون به شرح زیر تصویب شده است:‏

۱-‏ عناوین کوتاه و بلند ‏

- قانون خشونت خانگی (پیشگیری و حفاظت) مصوب ۲۰۰۹‏
- لازم الاجرا در تمام پاکستان است.‏
- یکباره به صورت همزمان اجرا در می آید.‏

۲-‏ تعاریف

- فرد آزار دیده: هر زن، کودک، مرد یا فرد آسیب پذیری که در یک رابطه خانگی با متهم به ‏خشونت بوده یا هست یا هرکسی که ادعا می کند هدف اینگونه آزارها قرار گرفته است.‏

- متهم: کسی که در رابطه خانگی با فرد آزار دیده بوده است و در مقابل فرد آزار دیده ای که ‏تحت این قانون به دنبال امداد است، قرار می گیرد.‏
- کودک: اشخاص زیر ۱۸ سال در رابطه خانگی به عناوین مختلف از جمله فرزندخواندگی یا ‏فرزند ناتنی
- نظامنامه: به معنای نظامنامه روش های کیفری، ۱۸۹۸ (قانون پنجم ۱۸۹۸)‏
- دادگاه: به معنای دادگاه رسیدگی به دسته اول موارد تعیین شده در نظامنامه
- رابطه خانگی: افرادی که با هم زندگی می کنند یا در هر نقطه ای از زمان به واسطه زندگی ‏مشترک به هم مرتبط می شوند: خویشی صلبی، ازدواج، خویشاوندی، فرزندخواندگی، ‏اشتغال، کمک خانگی یا اعضای یک خانواده مشترک

- خشونت خانگی: مترادف با تعریفی است که در بخش چهارم ذکر می شود.‏
- کمیته آشتی جویی خانواده: کمیته متمرکزتشکیل شده تحت نظر حکومت محلی مربوطه‏
- مزاحمت: هر نوع رفتار تداعی کننده ترس از صدمه دیدن برای شخص آزار دیده
- خانواده: خانواده ای که فرد آزار دیده در آن زندگی می کند یا در مرحله از زندگی خود در آن ‏به تنهایی یا همراه متهم حضور داشته است.‏
- فرمان حکومت محلی: شامل موارد چندگانه ای است از جمله: فرمان حکومت محلی بلوچستان ‏‏(۲۰۰۱)، شمال غربی دولت مرزی- حکم حکومت محلی(۲۰۰۱)، فرمان حکونت محلی ‏پنجاب(۲۰۰۱)، سند حکم دولت محلی(۲۰۰۱)‏
- کمک مالی: کمک های مالی که دادگاه ممکن است در بند ۹ دستور دهد.‏
- اعلام: درج در روزنامه رسمی
- مقرر: قانون وضع شده تحت قوانین این لایحه
- افسر حفاظت: افسر منصوب شده توسط دولت استانی؛ در بند ۱۸٫‏
- کمیته حمایت: تشکیل کمیته؛در بند ۱۴٫‏
- قرار تامین: نظم تعیین شده در بند ۸٫‏
- قرار اقامت: نظم تعیین شده در بند۸٫‏
- ارائه خدمات: هرنوع امکانات از جمله دولتی یا ثبت نام داوطلبانه سازمان خانوار برای ‏حفاظت از فرد آسیب دیده توسط هر ابزار حقوقی، پزشکی، مالی یا هر کمک دیگری.‏
- فرد آسیب پذیر: کسی که در معرض آسیب است به دلیل سن زیاد، بیماری روانی، نقص و ‏معلولیت جسمی یا سایر دلایل خاص.‏

نکته: تعاریف موجود در این قانون که بالا نیامده است در قانون مجازات پاکستان(مصوب ۱۸۹۸) و ‏نظامنامه جنایی (قانون پنجم ۱۸۶۰) تعریف شده است.‏

۳-‏ وظیفه دولت برای تضمین اجرای موثر قانون‏

دولت فدرال باید اطمینان حاصل کند که:‏

- این قانون و محتویات آن در سطح گسترده توسط رسانه های الکترونیکی و چاپی به زبان اردو و ‏زبان های محلی به دست عموم می رسد.‏
- ماموران دولت، پلیس و اعضای خدمات قضایی تحت آموزش و آگاهی رسانی دوره ای درباره ‏مواد مطرح شده در این قانون قرار بگیرند.‏
- پروتکل های موثر توسط وزارتخانه ها و بخش های مرتبط با بهداشت، آموزش، اشتغال، حقوق ‏و رفاه اجتماعی تدوین شود و به صورت دوره ای اصلاح گردد.‏

دولت فدرال باید تضمین کند که کمیسیون ملی وضعیت زنان‎(NCSW)‎‏ می تواند انجام دهد:‏

- بررسی دوره ای مقررات موجود در قانون درباره خشونت خانگی و پیشنهاد اعمال اصلاحات در ‏آن در صورت نیاز.‏
- نیاز به مطالعات و تحقیقات خاص درباره دلایل خاص بروز خشونت خانگی.‏
- بازبینی شکایات و دریافت اطلاعات از مسائل مربوط به خشونت خانگی و عدم اجرای قانون ‏درمورد آن.‏
- مشارکت و مشاوره در فرآیند برنامه ریزی برای تامین یک محیط امن عاری از خشونت خانگی.‏

۴-‏ خشونت خانگی

شامل –نه محدودبه- تمام اعمال عمدی مبتنی بر جنسیت، یا سوء استفاده های جسمی و روانی مرتکب شده ‏توسط متهم درمقابل زنان، کودکان و دیگر افراد آسیب پذیر صورت گرفته است. شامل –نه به محدود به- ‏رفتارهای زیر:‏

- حمله: تعریف شده در بخش ۳۵۱ قانون مجازات پاکستان‏
- تلاش: تعریف شده در بخش ۵۱۱ قانون مجازات برای ارتکاب جرائم.‏
- نیروی جنایی: تعریف شده در بخش ۳۵۰ قانون مجازات.‏
- ارعاب جنایی: تعریف شده در بخش ۵۰۳ قانون مجازات.‏
- سوء استفاده اقتصادی: محرومیت از منابع مالی و اقتصادی یا ممنوعیت و محدودیت برای ‏دسترسی پایدار به منابع که فرد آزار دیده در رابطه خانگی حق استفاده یا لذت بردن از آن را ‏دارد.‏
- ورود به محل اقامت شخص آزار دیده بدون رضایت وی.‏
- آزار و اذیت: تعیین شده در بخش ۲ قانون مجازات.‏
- درد: تعریف شده در بخش ۳۳۲ قانون مجازات.‏
- فساد: تعریف شده در بخش ۴۲۵ قانون مجازات/علیه اموال شخصی.‏
- سوء استفاده فیزیکی: هرگونه عمل یا رفتار که ذاتا موجب ایجاد درد و صدمه یا به خطر افتادن ‏حیات، اندام یا سلامتی فرد است یا موجب مختل شدن سلامت و پیشرفت فرد آزار دیده می شود. ‏شامل: حمله، زور و ارعاب جنایی.‏
- تعقیب کردن : دنبال کردن یا تحت نظر قرار دادن فردی برخلاف میل شخصی او یا کشیک دادن ‏در کنار محل کار و زندگی فرد آزار دیده به طور مکرر.‏
- سوء استفاده جنسی: شامل هر رفتار جنسی که موجب سوء استفاده، تحقیر و تنزل یا ایجاد نقص ‏در کرامت انسانی افراد است. ‏
- سوء استفاده احساسی- کلامی: هر نوع عمل توهین آمیز نسبت به فرد آزار دیده شامل – نه محدود ‏به- توهین و تمسخر، تهدید به ایجاد درد فیزیکی، ترک سهوی یا عمدی فرد آزار دیده.‏

۵-‏ ارائه درخواست به دادگاه

- درخواستی که توسط فرد آزار دیده نوشته شده است ممکن از توسط خود او یا کس دیگر برای ‏کمک گرفتن از مواد قانونی این قانون به دادگاه ارائه شود.‏
- دادگاه باید تاریخ تشکیل اولین جلسه دادرسی را حداقل سه روز پس از وصول درخواست اعلام ‏کند. ‏
- در یک مدت سی روزه شاهدان و ناظران باید برای شهادت دادن و مکتوب کردن مشاهدات ‏خویش به دادگاه فراخوانده شوند.‏

۶-‏ مشاوره

- دادگاه در هر مرحله از اجرای این قانون، ممکن است متهم را به مشاوره اجرایی با خدمات ‏مناسب وادار کند.‏
- پس از اقدام به مشاوره در مدت کمتر از ۳۰ روز باید به دادخواست رسیدگی شود.‏

۷-‏ حق اقامت در اقامتگاه مشترک

- مجاز نیست شخص آزار دیده را بدون رضایت وی از محیط خانواده بیرون کرد یا او را از مزایا ‏و حقوقی که در خانواده دارد، محروم نمود.‏

۸-‏ قرارهای تامین ‏

- اگر دادگاه اطمینان حاصل کند که خشونت روی داده می تواند اقداماتی در جهت حفظ فرد آزار ‏دیده و ممنوعیت برای متهم انجام دهد و از مواردی جلوگیری کند. مانند: جلوگیری از ارتکاب ‏خشونت خانگی، شرکت یا معاونت در اعمال خشونت خانگی، ورود به محل کار یا تحصیل فرد ‏آزار دیده برای امداد، برقراری ارتباط با فرد آزار دیده به هر روش ممکن از جمله شخصی، ‏تلفنی، فردی، جمعی، الکترونیکی و…، آزار دیدن افراد نزدیک یا بستگانی که به فرد آزار دیده ‏کمک می کنند.‏
- دادگاه ممکن است هر شرط یا وضعیتی را برای حفاظت از زندگی و تامین امنیت فرد آزار دیده یا ‏فرزندانش وضع کند. ‏
- دادگاه ممکن است نزدیکترین ایستگاه پلیس را برای حفاظت از فرد آزار دیده در جریان قرار دهد. ‏
- انتقال یا معامله هر نوع دارایی و حسابهای بانکی که توسط طرفین استفاده می شده و‏‎ ‎نیز هر مالی ‏که بین ‏طرفین اشتراکی بوده یا انفراداً صاحب آن بوده اند، بدون اخذ‎ ‎مجوز از قاضی.‏
- دادگاه ممکن است افسر پلیسی برای حفاظت از فرد آسیب دیده به کار گیرد.‏
- دادگاه ممکن است متهم را وادار نماید اموال یا اشیا ارزشمند مورد نیاز فرد آزار دیده را به او باز ‏گرداند.‏
- دادگاه باید یک رونوشت از حکم خود را به ایستگاه پلیس مستقر در حوزه قضایی وایستگاه پلیس ‏منطقه و افسر مربوط دهد.‏

۹-‏ کمک مالی

- دادگاه ممکن است در هر مرحله از محاکمه، متهم را به جبران خسارت های وارد شده به فرد ‏آزار دیده محکوم کند. این خسارت ها شامل – نه محدود به- این موارد است: از دست دادن درآمد، ‏هزینه های پزشکی، خارج کردن مالکیت هرگونه اموال توسط تخریب و آسیب و یا حذف، ‏نگهداری از شخص آزار دیده و فرزندانش تحت حکم قانون خانواده.‏
- متهم باید مطابق شرایط وضع شده به فرد آزار دیده کمک مالی برساند.‏
- دادگاه متهم را وادار به پرداخت هزینه های دادرسی می کند.‏

۱۰‏ ‏– قرار حضانت

دادگاه ممکن است در هر مرحله از درخواست برای حفاظت یا هر کمک دیگری تحت این قانون ‏دستور حفاظت موقت از فرد آزار دیده را صادر کند. اگر کودک باشد زیر نظر بخش هشتم قانون ‏‏۱۸۹۰ و اگر بزرگسال باشد تخت نظر یک ارائه دهنده خدمات و باتوجه به تمایلات شخصی خود فرد ‏خواهد بود.‏

اگر موضوع دادگاه سوء استفاده جنسی از کودکان باشد و این ادعا برای دادگاه ثابت شود، مسولیت ‏نگهداری با خود شخص آزار دیده خواهد بود و به هیچ عنوان به متهم سپرده نخواهد شد. همچنین اگر ‏رابطه خانگی مبتنی بر اشتغال یا کمک خانگی است، مفاد این بخش نباید اعمال شود.‏

۱۱-قدرت اعطای حکم موقت

- در هر اقدامی تحت این قانون دادگاه ممکن است موقتا حکم مناسب و عادلانه دهد.‏
- اگر دادگاه اطمینان حاصل کند که متهم در حال انجام جرم است یا زمانی مرتکب خشونت خانگی ‏شده است، ممکن است بر اساس استشهاد های موجود مطابق قوانین مقرر، طبق مواد ۸، ۹ و ۱۰ ‏علیه متهم حکم صادر کند.‏

۱۲- مدت زمان و تغییر حکم محافظت و اقامت

- حکم محافظت طبق بخش ۸ معتبر باقی می ماند تا زمانی که فرد آزار دیده برای لغو آن ‏درخواست دهد.‏
- اگر دادگاه از سوی فرد آزار دیده یا متهم درخواستی مبنی برتغییر در شرایط یا ابطال آن ‏دریافت کند، در صورت تشخیص تحت این قانون می تواند تصویب حکم را تغییر دهد.‏
- حکم اقامت تا زمان وقوع اینگونه تغییرات باید معتبر بماند.‏
- هیچ موردی در زیربخش ۱ و ۲ نمی تواند فرد آزار دیده را از دادن دادخواست جدید پس از ‏لغو حکم قبلی باز بدارد.‏

۱۳- مجازات برای نقض حکم حفاظت توسط متهم‏

- نقض حکم حفاظت یا حکم موقت حفاظت توسط متهم می تواند مجازات زندان بین ۶ ماه تا ‏یکسال در پی داشته باشد و یا جریمه که کمتر از صدهزار روپیه نیست. دادگاه ممکن است ‏جریمه را به فرد آزار دیده بدهد.‏
- شخصی که از حکم حفاظت را برای بار دوم یا سوم یا بیشترتخطی کرده است، با حکم زندان ‏بین یک تا دو سال و یا جریمه که کمتر از دویست هزار روپیه نیست. دادگاه ممکن است ‏جریمه را به فرد آزار دیده بدهد.‏
- می توان قبل از گذشت ۳۰ روز از حکم صادر شده تجدید نظر خواست و دادگاه موظف است ‏طی دو ماه به آن رسیدگی کند.‏

۱۴- کمیته حمایت
- دولت استانی با اطلاع رسانی در روزنامه رسمی، باید برای رسیدن به اهداف این قانون ‏تشکیل کمیته حمایت را اعلام کند.‏
- کمیته محافظت متشکل است از افراد زیر: یک پلیس مرد یا زن با رتبه زیرگروه. یک نماینده ‏اس اچ او زن ، دو نماینده زن از کنسول تحصیل مربوطه و مسوول محافظت که به عنوان ‏منشی کمیته حمایت نیز عمل می کند.‏

۱۵- وظایف و عملکرد کمیته حمایت

- آگاه سازی فرد آزار دیده از حقوق وی در این قانون یا هر قانون دیگری و کمک هایی که می ‏تواند دریافت کند.‏
- کمک به فرد آزار دیده برای دسترسی به درمان پزشکی ضروری
- در صورت لزوم و با موافقت شخص آزار دیده می توان او را به محل امنی منتقل کرد. این ‏محل می تواند خانه دوستان، خویشاوندان یا هر مکان امن دیگری – اگر توسط ارائه دهندگان ‏خدمات ایجاد شده باشد- باشد. ‏
- کمک به فرد آزار دیده برای تشکیل پرونده و جمع آوری گزارش تحت این قانون، نظامنامه یا ‏هر قانون دیگری.‏
- درخواست یک حکم حراست در صورت تمایل فرد آزار دیده
- هماهنگی با کمیته آشتی جویی خانواده‏
- ثبت رسمی حوادث خشونت در منطقه خود براساس اطلاعات دریافت شده یا پرس و جو. این ‏مجموعه ثبت می تواند شامل موارد زیر باشد: دریافت اطلاعات اولیه در مورد حادثه خشونت ‏خانگی، کمک ارائه شده توسط کمیته حمایت به فرد آزار دیده، زمانی که فرد آزار دیده کمک ‏را رد می کند، اسامی و مشخصات تماس با ارائه دهندگان خدمات، نگهداری سابقه ای از ‏برنامه های کاربردی و احکام حفاظت منطقه مربوطه و انجام هرگونه خدمات دیگر مرتبط با ‏کمیته.‏

۱۶- قدرت، امتیازات و مصونیت های کمیته حمایت

- اعضای کمیته حمایت می توانند در قالب خدمات عمومی فعالیت کنند بر اساس بخش ۲۱ ‏قانون مجازات پاکستان.(مصوب۱۸۶۰)‏
- کمیته حمایت می تواند بر اساس بخش ۸ از طرف فرد آزار دیده برای تحت حفاظت قرار ‏گرفتن درخواست دهد.‏
- کمیته حمایت می تواند تحت مواد قانونی کمک های مورد نظر را ارائه دهد.‏
- حد نصاب تشکیل جلسات کمیته حمایت، حضور دو سوم اعضا است.‏

۱۷- نمایندگی وظایف و اختیارات

کمیته حمایت ممکن است هریک از وظایف یا اختیارات خود را به یک یا چند عضو محول کند.‏

۱۸- افسر حفاظت‏

- دولت استانی با اطلاع رسانی در روزنامه رسمی، باید برای رسیدن به اهداف این قانون ‏یک مامور مخصوص معین کند.‏
- مامور مورد نظر باید تجربیات کافی درباره مسائل مقرر شده را داشته باشد.‏
- شرایط و موقعیت افسر حفاظت طبق قانون مقرر شده است.‏

۱۹- وظایف افسر حفاظت

- تهیه گزارش از حادثه خشونت خانگی با استفاده از جملات و عبارات دقیق و ارجاع چند ‏نسخه از آن به کمیته حمایت و ارائه دهندگان خدمات منطقه ای
- تهیه دادخواست با شکل مقرر شده در قانون و ارائه آن به دادگاه اگر فرد آزار دیده ‏تقاضای امداد دارد.‏
- حصول اطمینان از وجود کمک های حقوقی برای فرد آسیب دیده
- تهیه لیست از همه ارائه دهندگان خدمات از جمله کمک حقوقی، مشاوره، سرپناه، امکانات ‏پزشکی در منطقه محلی حوزه قضایی دادگاه‏
- داشتن محل امنی برای نگهداری فرد آزار دیده در صورت تمایل وی و ارائه گزارش در ‏این باره به کمیته حمایت در منطقه ای که خشونت روی داده است‏
- مراجعه به پزشک همراه فرد آزار دیده برا ثبت صدمات و آسیب های وی و ارائه گزارش ‏پزشکی به کمیته حمایت در منطقه ای که خشونت روی داده است.‏
- پیگیری اینکه کمک های مالی مقرر در بخش ۱۰ مطابق مقررات به دست فرد آزار دیده ‏رسیده است.‏
- انجام هر وظیفه دیگری که ممکن است مقرر شود ‏

‏۲۰- مساعدت ارائه دهنده خدمات‏ از تمامی امتیازات و مصونیت هایی که کمیته حمایت مقرر کرده، بهره مند است. پس در هر اقدامی ‏تحت این قانون دادگاه می تواند برای ارائه دهندگان خدمات مصونیت ایجاد کند.‏

۲۱- قدرت ارائه دهندگان خدمات ‏

باید در زمینه های زیر دارای قدرت باشند:‏
- ثبت حادثه خشونت خانگی در فرم مقرر و در صورت تمایل فرد آزار دیده و ارائه یک کپی ‏از آن به افسر حفاظت در محدوده ای که خشونت روی داده است.‏
- بردن فرد آزار دیده برای معاینه پزشکی و ارائه گزارش پزشکی به افسر حفاظت در محدوده ‏ای که خشونت روی داده است.‏
- حصول اطمینان از اقامت شخص آزار دیده در یک محل امن و ارائه گزارش از محل سکونت ‏امن وی به کمیته حمایت در محدوده ای که خشونت روی داده است.‏
- فراهم کردن هرگونه کمک برای فرد آزار دیده در صورت نیاز وی.‏

۲۲- آیین دادرسی کلیه اقدامات قانونی به خصوص بخش های ۸،۹، ۱۰ و ۱۶ باید طبق قوانین نظامنامه اداره شود.‏

‏۲۳- حمایت از اقدامات صورت گرفته پیگرد های قانونی یا دیگر اقدامات صورت گرفته در این روند توسط کمیته حمایت، افسر حفاظت و ‏ارائه دهندگان خدمات باید به همراه حسن نیت باشد.‏

۲۴- ابطال‏ مقررات این قانون باید در راستای قوانین دیگر و نه در نقض و ابطال همزمان هر قانون دیگری باشد.‏

‏۲۵- مجازات برای تشکیل پرونده شکایت دروغ هرکس شکایت نادرست در مورد خشونت خانگی برای دادگاه طرح کند به حبس تا ۶ ماه و یا جریمه ‏نقدی تا پنجاه هزار روپیه یا هر دو محکوم می شود. ‏

۲۶- تجدید نظر

فصل ‏XXXll ‎‏ نظامنامه باید تحت بخش های ۸، ۹ و ۱۰ درخواست دهند.‏

۲۷- قدرت قانونگزاری

- دولت فدرال ممکن است با استفاده از روزنامه های رسمی کشور به اطلاع رسانی در مورد ‏قوانین برای رسیدن به اهدافش بپردازد.‏
- به طور خاص و بدون پیشداوری اطلاع رسانی می تواند در برای تامین مواردی صورت ‏گیرد از جمله:‏

۲۸- رفع مشکلات ‏

اگر بر اثر اجرای هرکدام از مفاد این قانون مشکلی پیش بیاید، دولت فدرال ممکن است از اجرای مقررات ‏متناقض با هدف این قانون با هدف رفع مشکلات جلوگیری کند.‏‎ ‎

- بیانیه اهداف و دلایل:‏

سال هاست موضوع “خشونت خانگی منبع نگرانی افراد زیادی است. حضور در حوزه خصوصی و ‏شدت عمل خشونت در عرصه داخلی اثرات آن را تشدید می کند. با آگاهی از درد و رنج غیرقابل تحملی ‏که بر فرد آزار دیده تحمیل می شود، لزوم برخورد با این موضوع به عنوان جرم بارزتر می شود. توسط ‏این لایحه موضوع “خشونت خانگی” به عرصه عمومی آورده شد و پاسخی به سیاست ملی در زمینه ‏توسعه و توانمندسازی زنان بود و نوعی معرف نقش مثبت قانون در مورد خشونت خانگی بود.‏

یادداشت

[۱] http://www.wluml.org/node/5472

[۲] http://www.wluml.org/node/5869

پاسخ دهید